ZAMOYSCY W ŚWIECIE KULTURY

                                    ZAMOYSCY W ŚWIECIE KULTUR

            "Świat umiera, a my nawet tego nie zauważamy. Nie zauważamy, że świat staje się zbiorem rzeczy i wydarzeń, martwą przestrzenią, w której poruszamy się samotni i zagubieni, miotani czyimiś decyzjami, zniewoleni niezrozumiałym fatum, poczuciem bycia igraszką wielkich sił historii czy przypadku" - napisała Olga Tokarczuk w swojej mowie noblowskiej.

            Słowa te mogą być mottem sztuki teatralnej, którą obejrzeliśmy w Teatrze Nowym 6 grudnia - „Dziewczynka z/za przyszłość, boli tylko raz”, w reżyserii Mariusza Zaniewskiego.

            Nadszedł czas zagłady, przed nadchodzącą apokalipsą uchronił się tylko współczesny bogacz – Noe – który uciekł na inną planetę...

            Uczniowie wyszli z teatru poruszeni i zachwyceni. Przedstawienie dotykało bowiem rzeczy aktualnych, spraw, o których słyszymy, do których musimy się ustosunkować – kwestii konsumpcjonizmu i zagrożenia środowiska. Sztuka zmusiła nas do myślenia – czy jeden człowiek może zmienić losy świata, czy  odpowiedzialność za środowisko to sprawa jednostek, które jedzą mięso, a do sklepu chodzą bez torby; czy może to wielcy i bogaci musieliby wyrzec się choćby części swoich zysków, a sprawujący władzę na chwilę zapomnieć o sobie i ustanowić nowe prawa, które będą służyć planecie, a nie jej zniszczeniu. Czy w dzisiejszym świecie - my - możemy coś zrobić, aby wpłynąć na jego losy? Zgubić lub zbawić.

            Autorzy sztuki poruszyli także temat determinizmu społecznego, ekologii i wychowania - w XIX wieku i dzisiaj.

            Kolejnym ważnym wydarzeniem, w którym wzięliśmy udział było „Wielkie czytanie Olgi Tokarczuk”, zorganizowane przez UAM w dniu wręczenia pisarce Nagrody Nobla. Było bardzo dostojnie, w pięknej Auli Lubrańśkiego, w Collegium Minus mogliśmy wysłuchać wykładu profesora Przemysława Czaplińskiego, który wyjaśnił nam, dlaczego nie wszyscy cieszą się z przyznania nagrody pisarce, omówił jej pisarską drogę i problematykę twórczości.

 Kolejne części spotkania były poświęcone czytaniu fragmentów  powieści i oglądaniu filmów oraz wywiadów z Olgą Tokarczuk . Dopełnieniem wydarzenia była muzyka jazzowa grana na żywo, która spoiła kolejne elementy wydarzenia w spójną, pełną refleksji i intelektualnych uniesień całość.

Agnieszka Olejniczak-Gros