NASI PATRONI

Jadwiga z Działyńskich Generałowa Zamoyska

"Na co nauka i wykształcenie,

jeżeli im nie towarzyszy wychowanie,

to jest wyrobienie zdrowego sądu,

czujnego sumienia,

mężnej woli i hartu duszy?"

Jadwiga Zamoyska

  • Jej ojcem był Tytus Działyński (1796-1861), działacz społeczny, twórca Biblioteki Kórnickiej, udziałowiec spółki "Bazar" oraz uczestnik powstań narodowych. Matka Jadwigi Celestyna z Zamoyskich (1804-1883) była żarliwą katoliczką, patriotką i działaczką społeczną.
  • Jadwiga Działyńska urodziła się w Warszawie, 4 lipca 1831 roku.
  • Dzieciństwo i młodość Jadwigi upłynęły w atmosferze patriotyzmu.
  • W 1852 r. wyszła za mąż za generała Władysława Zamoyskiego znanego polityka Hotelu Lambert. Z czworga ich dzieci pozostali przy życiu Władysław (1853 1924) i Maria(1860 1937).

    

  • W 1882 r. Jadwiga założyła w Kórniku Szkołę Domowej Pracy Kobiet. Celem tej instytucji było przygotowanie uczennic do życia rodzinnego w warunkach ich stanu, z dużym naciskiem na wychowanie patriotyczne i religijne. Szkoła wychowała kilka pokoleń Matek Polek.
  • W 1890 r. Jadwiga została zmuszona przez zaborcę pruskiego, przenieść szkołę do Kuźnic koło Zakopanego. Były to dobra jej syna Władysława, który kupił je w 1889 roku, dzięki czemu Tatry zostały zwrócone Polsce.

Hasło Jadwigi Zamoyskiej to : "Służyć Bogu służąc Ojczyźnie, służyć Ojczyźnie służąc Bogu".


Władysław hrabia Zamoyski

"... Na sądzie bożym powiem,

że jako człowiek słaby,

może nieraz działałem przeciwko boskiemu przykazaniu.

Ale przeciw Polsce nigdy ... "

Władysław Zamoyski

  •  Władysław hr. Zamoyski był wybitnym działaczem narodowym, społecznym i gospodarczym, a także mecenasem kultury i dobroczyńcą. Urodził się 18 listopada 1853 r. w Paryżu, jako syn polskiego emigranta, gen. Władysława Zamoyskiego (1803-1868) i Jadwigi z Działyńskich (1831-1923). Zmarł w Kórniku 3 października 1924 r.

  • W 1880 r. odziedziczył położone w Wielkopolsce dobra kórnickie, a w 1889 r. nabył dobra zakopiańskie, w skład których wchodziła znaczna część Tatr, w tym również tereny przy Morskim Oku. Kupno tatrzańskich posiadłości uwikłało go w spór z właścicielem sąsiednich posiadłości, leżących wówczas po stronie węgierskiej – księciem Christianem Hohenlohe. Ów niemiecki arystokrata postanowił bowiem powiększyć swoje włości o Dolinę Rybiego Potoku w Tatrach. Zamoyski, nie zważając na trudności oraz koszty, z całą energią i poświęceniem przeciwstawiał się tym roszczeniom, współpracując m.in. prof. O. Balzerem. Występował przy tym nie tylko w swoim imieniu, ale także innych zagrożonych właścicieli (głównie Nowobilskich z Białki i Towarzystwa Tatrzańskiego). Przede wszystkim jednak działał po to, by uratować ten teren dla Polski, w której niepodległość głęboko wierzył.
  • Konflikt ten, który był także sporem o kształt ówczesnej granicy politycznej między Galicją a Węgrami, został ostatecznie rozstrzygnięty na korzyść strony polskiej w 1902 r. Natomiast spór prywatny z ks. Hohenlohe zakończył się zwycięstwem Zamoyskiego w 1909 r.

  •  Poza obroną Morskiego Oka, Zamoyski zasłużył się na wielu innych polach działalności. Dał się poznać, jako aktywny uczestnik życia publicznego. Był członkiem wielu organizacji (np. Towarzystwa Tatrzańskiego i „Sokoła”). W samym jedynie Zakopanem i na Podhalu jego dziełem jest m.in. linia kolejowa Chabówka – Zakopane, pierwsza zakopiańska elektrownia, ujęcia wody i początki wodociągów.
  • Jeszcze za życia rozpoczął przygotowania do powołania Fundacji „Zakłady Kórnickie”, której zapisał „dla celów nauki, oświaty i kultury” cały swój majątek, w tym dobra zakopiańskie. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej specjalną ustawą przejął dobra Fundacji Kórnickiej na własność narodu polskiego. 

Hasło Władysława Zamoyskiego to: "Wszystko cośmy posiedli ma służyć Ojczyźnie i Rodakom szczególnie potrzebującym i nieszczęśliwym"